Üç Kız Kardeş

4.3 (85%) 4 votes
Favorilerime Ekle
0 kişinin favorisi
Okuduklarıma Ekle
0 kişi okudu
Okuyacaklarıma Ekle
0 kişi okuyacak

Bir zamanlar, bir ülkenin en güzel denizine bakan bir evde üç kız kardeş yaşardı. İsimleri Türkân, Dönüş ve Derya idi. Babaları Sadık Bey ve anneleri Nesrin Hanım’la birlikte geceleri kucak kucağa oturur, gelecekte onları bekleyen şahane yılların hayallerini kurarlardı.

Türkân, Dönüş ve Derya’nın, Ayvalık’ın çam kokulu sokaklarında geçen masal gibi çocukluğu, onları yetişkin dünyasının acımasızlığına hazırlamamıştı belki. Hiçbir hayatın, hiçbir seçimin göründüğü kadar kolay olmadığını, bazen en büyük, en akla gelmeyecek sırların en güvendiklerimizin kalbinde saklandığını, en korkulacak hastalıkların gün gelip geçmişi derleyip toplayabileceğini anlamak zaman istiyordu.

Ve zamanın ilaç olmadığı bir yara var mıydı dünyada?

Ayvalık’ın denize uzanan taş sokaklarından, nice yaşamlar görüp geçirmiş zeytin ağaçlarından, hayatın kaynağından akan suyundan, eski evlerinden doğmuş bir aile hikâyesi Üç Kız Kardeş. Bir mutsuzluk hikâyesi değil; neşeli günleri yâd ede ede iyiliğe dönüşün hikâyesi. İyileşmenin yolculuğu…

(Tanıtım Bülteninden)

Hamur Tipi : 2. Hamur
Baskı Sayısı : 1. Basım
İlk Baskı Yılı : 2018
Sayfa Sayısı : 372
Ebat : 13,5 x 21
ISBN: 9786053043249

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

  1. Sinem dedi ki:

    Belki de bilmemek daha iyiydi. Bilip birşey yapamamak da vardı

  2. Tuğçe dedi ki:

    Çok severdi babam ismimi. O seviyor diye ben de çok severdim.

  3. Hamiyet dedi ki:

    Karıncanın bile rızkını veren Allah’ım, kimin hakkını kimde bırakmış ki?

  4. Nermin dedi ki:

    İyi bildiğini düşündüğün hikayenin bile en önemli yerinden habersizsin işte.

  5. Sevda dedi ki:

    Bir evi ev yapan, içindeki sesler ve yemek kokularıdır. Sesler azaldıkça, pişen yemekler de azalıyormuş meğer.

  6. Zuhal Yardım dedi ki:

    Kitabın çatısı anı defteri olduğu için sıkıcı geldi. Atlayarak günümüze gittim ama bu sefer de karakterler geçmişten konuştular. Üzülerek söylüyorum ki, yarım bıraktığım bir kitap oldu…